Plant van de maand - Mei 2008Iedere maand zal ik een plant uit mijn tuin, die op dit moment opvalt, ofwel door bloemen of bladeren, kiezen. Pelargonium (Geranium) Pelargonium inquinans De pelargonium behoort tot de familie van de ooievaarsbek-achtigen (Geraniaceae), waaronder ook de Geranium (ooievaarsbek), Erodium (reigersbek) De eerste geranium werd beschreven in het jaar 1636 door Thomas Johnson. Het hing om de Geranium indicum noctu odoratum (nu Pelargonium triste). De eerste afbeelding was in 1690, nml. een waterverfschilderij van Johan Moninckx. De eerste pelargoniums, die oorspronkelijk van de Kaap de Goede Hoop komen, zijn hier voor het eerste geïntroduceerd in Engeland in de jaren 1715. Dit waren de Pelargonium zonale (staande geranium) en de Perargonium peltatum (hanggeranium). Tesamen met de Pelargonium inquinans vormen deze de basis voor de talrijke soorten geraniums die we nu kennen voor de tuin en bloembakken. |
|
 Pelargonium zonale
|
 Pelargonium peltatum
|
|
De drie belangrijkste geslachten van deze familie vertonen een opmerkelijke verwantschap in namen. Op grond van de 'een lange bek vormende' vruchtbladeren werden ze naar drie vogels met lange snavels genoemd. Erodium is een geslachtsnaam die afgeleid is van het Griekse woord voor reiger (erodios) en wordt dan ook in het Nederlands reigersbek genaamd. De Geranium werd afgeleid van de naam kraanvogel (geranos) en zou de ooievaarsbek normaal kraanvogelbek moeten noemen. En onze geranium zou in principe moeten ooievaarsbek moeten noemen daar deze vernoemd is naar de ooievaar (pelargos). Deze verwarring tussen de verschillende geslachten is ontstaan doordat Linnaeus de moeite niet vond een onderscheid te maken tussen de Erodium, Geranium en Pelargonium. Hij plaatste deze alle onder dezelfde naam Geranium. Later (1745-1804) splitste de Spaanse botanicus Antonio de Canvanilles het geslacht Geranium in twee groepen, nml. de Geranium en de Pelargonium. De definitieve splitsing in de drie groepen werd openbaar gemaakt in het boek Geraniologie sue Erodii, Perlagonii, Geranii, Monsoniae et Grieli Historia inconibus illustrata in het jaar 1792. Van de soorten Pelargoniums zal ik me beperken tot de soorten die meest in onze tuinen of terrassen worden gebruikt. Varieteiten zal ik niet opnoemen want die zijn onneindig. Ieder jaar komt er hier of daar wel een variëteit uit. |
|
|
Pelargonium citronellum is een zeer sterk naar citroen geurende pelargonium. Deze is altijd groen en kan verschillende jaren meegaan mits deze tijdens de winter vorstvrij overwintert. Ze kan 2 m hoog worden en 1 m breed. De bloei is purperroze met donkere plekken op de bovenste bloembladen. |
|
Pelargonium grandiflorum is een 75 cm hoge kruidachtige struik met blauwgroene bladeren. De bloemen zijn zeer groot. Kleuren zijn van crèmewit tot purperroze, rood met meestal donkere strepen. |
|
Pelargonium peltatum is een kruipende pelargonium. Is de voorouder van onze gekende hanggeraniums. De kleuren varieren van mauve naar lilaroze, naar lichtroze tot zelfs wit. De natuurlijke groeiplaats bevindt zich op beschaduwde plaatsen. |
|
Pelargonium zonale groeit tot 1 m hoog. Aanvankelijk zijn het vlezige behaarde stengels die daarna verhouten. De bladeren hebben donkere vlekken die lijken op een paardenhoef. De bloemen zijn aanvankelijk roze met rode strepen. Doch overhangen van rood naar wit zijn niet uitzonderlijk. Deze soort zorgde tesamen met de Pelargonium inquinans tot de Pelargonium x hortorum die tegenwoordig verkrijgbaar zijn in een eindeloze verscheidenheid aan huis-, tuin,- en balkongeraniums. |
| Van de 250 soorten zijn er reeds zo'n 10.000 cultivar namen geregistreerd. Enkele hiervan zijn in ons tuincentrum verkrijgbaar. | |
 Pelargonium 'Angele Eyes'
|
 Pelargoniumodoratissimum
|
|
Qua verzorging verlangen ze allemaal ongeveer hetzelfde. Liefst groeien ze in een koele omgeving, vochtig, maar niet te nat. Liefst in de volle zon. Planten in volle grond zullen fors groeien maar minder goed bloeien. Hoe kleiner de pot hoe beter de plant bloeit. Goed water geven en daarna de kluit terug volledig laten terug uitdrogen heeft het beste resultaat voor een gezonde plant. Regelmatig de uitgebloemde bloemen uitknijpen is een must voor volle en langdurige bloei. Een goede verzorging en hygiene zorgt voor een gezonde plant. Schimmelziektes zullen meestal voorkomen bij planten die te nat staan. Rotte delen uithalen en de plant volledig laten opdrogen. Eventueel kan men daarbij ook een bestrijdingsmiddel gebruiken alsook indien er dierlijke parasieten op de plant voorkomen. Pelargoniums kunnen worden gezaaid of gestekt. De cultvaris die we kopen zijn meestal gestekt uitgezonderd de F1-hybriden. Deze worden gezaaid. |
|
|
Vorige maanden
|
|