Plant van de maand - December 2009
Iedere maand zal ik een plant uit mijn tuin, die op dit moment opvalt, ofwel door bloemen of bladeren, kiezen.
Deze plant wordt dan in detail beschreven, herkomst, standplaats,...
Euphorbia pulcherima (Syn.: Poinsettia pulcherrima)
De kerstster of de poinsettia. De familie van de wolfsmelkachtigen (Euphorbiaceae) omvat zo'n 2000 soorten die voorkomen over de gehele wereld. De meeste soorten komen voor in tropische gebieden. Wat ze allemaal gemeen hebben dat de sappen van deze planten giftig zijn. De ene al meer dan de andere. Vooral tropische soorten kunnen zeer giftig zijn en zelfs dodelijk. Wat bij veel giftige planten het geval is dat men ook hier uit deze giftige sappen geneeskrachtige onderdelen kan halen.
Anders gelijken de vele soorten in vele opzichten niet op elkaar. Je hebt de cactusachtigen die in de woestijn leven en dan heb je de kerstster die een totaal ander uiterlijk heeft. Wat ze buiten hun giftigheid ook gemeenschappelijk hebben is de bloeiwijze, en daarop is de classificatie gebaseerd voor het al dan niet onderbrengen van een geslacht onder de Euphorbiaceae.
De bloeiwijze bestaat uit een zogenaamd cyathium. Dit is een soort napje, dat is opgebouwd uit kelkbladachtige lobben en enkele mannelijke bloemen draagt, die alleen bestaan uit een aantal gesteelde meeldraden. De meeldraden zijn gerangschikt rond een driehoekig vruchtbeginsel, waarop één centrale vrouwelijke bloem is geplaatst. Aan de rand daarvan bevinden zich klieren, die voor insekten heerlijke nectar afscheiden. Het is niet de bloem die voor de grote aantrekkingskracht zorgt maar wel de gekleurde lok- of schutbladeren. Dit vooral dan bij de meest gecultiveerde soorten, zoals onze kerstster.
De poinsettia komt oorspronkelijk uit Mexico en Zuid-Amerika. Deze soort wordt enorm gewaardeerd door zijn winterbloei. Oorspronkelijk werden de bloemen gesneden en als snijbloem verhandeld. Momenteel komt ze meestal voor als potplant die voornamelijk verhandeld wordt in de maand december. Het zijn de schutbladeren die opvallen. De eigenlijke bloemen vallen zelfs na een korte tijd af. De schutbladeren zijn voornamelijk rood, maar we hebben ook witte, roze, zalmkleurige en zelfs roodroze kleuren.
De kerstster staat graag op een warme klare plaats. Water geven gebeurt steeds met lauwwarm water en bij voorkeur leidingwater. Regenwater kan in sommige gevallen te zuur zijn. Deze plant mag niet te droog staan maar zeker ook niet te nat. In beide gevallen zal ze snel haar blad en schutbladeren verliezen.
Bij het uitbloeien zullen de schutbladeren geleidelijk aan groenkleuren. Meestal wordt ze dan in de vuilbak gegooid. Voor liefhebbers kan men deze het volgend jaar terug laten bloeien. Men kortwiekt de plant tot op een 10 tal cm. Daarna wordt ze opgepot in nieuwe aarde. Kort daarna komen er nieuwe bladeren aan de plant. Men snijdt regelmatig de scheuten af om een goed vertakte plant te krijgen. Om de bloei terug te krijgen dient men vanaf half augustus de plant iedere dag minimaal 14 u. in de donker te plaatsen. Dit tot half oktober, iedere dag. Één dag vergeten en alle moeite is tevergeefs geweest en dient men opnieuw te beginnen. Tijdens deze periode wordt de potkluit tamelijk droog gehouden om zo de bloei te stimuleren. Men ziet pas als de bloemaanleg is gelukt als de schutbladeren beginnen te kleuren. Dan mag de plant meer water hebben en regelmatig worden bijgemest om zo terug een rijke bloei te krijgen.
|
